
Van tevoren vroeg ik me af of we het onszelf niet onnodig moeilijk maakten. Twee reisdagen, in totaal ruim 1100 kilometer richting de bergen van Trentino, met een peuter en een baby van drie maanden. Ik zag er wel een beetje tegenop. Moesten we het wel doen? Maar eerlijk? Het viel ons zó mee.
Kiki sliep het grootste deel van de reis; ze heeft nog geen vast ritme en liet zich heerlijk wiegen door de beweging van de auto. Voor Pip hadden we luisterboeken, we speelden spelletjes en natuurlijk mocht ze af en toe een filmpje kijken. Doordat we de afstand over twee dagen verdeelden, voelde het ontspannen en hoefden we nergens te haasten. Het was geen uitputtingsslag, maar juist een rustige overgang van thuis naar bergen, van dagelijks ritme naar sneeuw.
En zodra je Alpe Cimbra binnenrijdt, voel je meteen: dit is geen massale wintersportbestemming, maar een plek waar het tempo net wat langzamer ligt en waar we, zelfs met twee kleine kinderen, wellicht wel eens tot rust zouden kunnen komen.
Een gemoedelijke wintersportsfeer (zonder hysterische après-ski)
Wat deze regio zo bijzonder maakt, is de sfeer. Met 104 kilometer aaneengesloten pistes, grotendeels blauw en een beetje rood, is het gebied overzichtelijk en toegankelijk. Het is perfect voor gezinnen, voor beginners en voor iedereen die graag ontspannen wil skiën of snowboarden zonder voortdurend uitgedaagd te worden door steile afdalingen. Er wordt hier niet hysterisch geaprès-skied, er is geen opgejaagde vibe, geen eindeloze rijen, maar een warme Italiaanse wintersportsfeer waarin genieten van de bergen én het eten centraal staan. Zelfs in het hoogseizoen voelde het nergens overweldigend druk.
Wij verbleven in Hotel Vittoria in Folgaria, midden in het dorp. Geen overdadige luxe, maar precies wat je nodig hebt: ruime kamers, een fijne speelruimte beneden, een animatieteam en, wat ik echt een cadeautje vond, een aparte babykeuken met melkverwarmer, koelkast en vriezer. Alles is hier ingericht op gezinnen, zo fijn! Oh en een wellness area en zwembad! Daar zijn wij alleen helaas helemaal niet geweest, iets met kill your darlings 😉

En dan het eten. Elke avond weer die Italiaanse keuken: verse pasta’s, goede pizza’s, lokale wijnen en natuurlijk koffie waar je blij van wordt. Genieten!

Wintersport in shifts (en waarom dat verrassend goed werkte)
Omdat Kiki nog zo klein is, bleek deze reis verrassend goed te doen. Ze sliep in de kinderwagen of in de draagzak en liet zich moeiteloos meenemen in ons ritme. We besloten het snowboarden in shifts te doen: de één ’s ochtends de piste op, de ander met de meiden bij het babypark, daarna wisselen. Op die manier stonden we allebei meerdere dagdelen op ons board, zonder dat het voelde alsof iemand iets moest inleveren.


Natuurlijk zijn er momenten waarop je ’s ochtends iedereen tegelijk in skipakken probeert te hijsen en beseft dat negen uur misschien nét iets te ambitieus was, maar dat hoort erbij. Ouderschap blijft ouderschap, alleen dan met uitzicht op bergen.

Meer dan alleen skiën
Wat Alpe Cimbra echt onderscheidt, is dat er zoveel méér te doen is dan alleen skiën.

We maakten een prachtige sneeuwschoenwandeling in een sprookjesachtig winterbos, op nog geen kwartier rijden van het hotel. De paden zijn glooiend en vriendelijk, waardoor ze ook met kinderen goed te doen zijn. Pip wandelde zelf een groot stuk, Kiki droeg ik op mijn buik. Ons tempo lag een stuk lager dan dat van de groep waarmee we liepen, dus besloten we halverwege om te keren. Niet omdat het moest, maar omdat het zo goed voelde. Deze wandeling is gewoon te boeken bij de Tourist Office van Folgaria.

Er is ook een speciale kinderwandeling in de regio, naar de Drago Vaia, met speelse elementen onderweg, die heel populair schijnt te zijn bij gezinnen. Die stond bij ons ook op de planning. Alleen op de dag dat we hem wilden doen, sneeuwde het zó hard dat we besloten hem te skippen. Met een baby van drie maanden voelde het verstandiger om het programma los te laten. Maar als het weer het toelaat, is dat absoluut een aanrader.
Die sneeuwdag kreeg uiteindelijk een heel eigen charme. Terwijl Maarten ’s ochtends nog even ging snowboarden, bouwden wij bij het hotel een sneeuwpop. De sneeuw viel zo dicht en zacht dat de wereld bijna stil leek te staan. We lunchten uitgebreid in het dorp en besloten pas later op de middag nog even met Pip naar de piste te gaan omdat zij dat zo graag wilde. Juist dat meebewegen met het weer en met de kinderen maakte de week ontspannen.


Kleine momenten die groot voelen
We ontdekten een kinderpark waar je met een sleeplift omhoog wordt getrokken om daarna naar beneden te sleeën – iets wat minstens zo leuk bleek voor ons als voor Pip. We gilden volgens mij harder dan zij.

En alsof dat nog niet bijzonder genoeg was, boekten Pip en ik samen een rit in een pistebully bij zonsondergang. De pistes waren leeg, de lucht kleurde oranje en wij reden in de cabine terwijl de sneeuw opnieuw strak werd getrokken. Het was maaaagish om met z’n tweetjes te kunnen doen en ik raad dit echt iedereen aan. Zo bijzonder!


Ook in de zomer een plek om terug te komen
Wat ons misschien nog wel het meest verraste, is hoe veelzijdig deze regio is. In de zomer kun je hier prachtig wandelen en fietsen, zonder de extreme hoogteverschillen van de Dolomieten. Je zit dicht bij het Gardameer en Lago di Levico, waardoor je bergen en meren kunt combineren. De sfeer blijft hetzelfde: gemoedelijk, vriendelijk en culinair.
Wij weten in ieder geval zeker dat we terug willen – ook buiten het wintersportseizoen.
Waarom Alpe Cimbra zo’n goede tip is met kinderen
Als ik alles bij elkaar optel, snap ik eigenlijk niet waarom deze regio niet veel populairder is onder de Nederlanders, haha.
Het heeft:
- 104 kilometer aaneengesloten pistes, grotendeels blauw
- Glooiende, vriendelijke hellingen die perfect zijn voor kinderen en beginners
- Een overzichtelijk skigebied zonder massale drukte
- Super kindvriendelijke hotels en faciliteiten
- Meer dan alleen skiën: sneeuwschoenwandelingen, kinderactiviteiten, sleeën en unieke ervaringen
- De Italiaanse keuken; van verse pasta’s tot lange lunches en goede koffie
- Een gemoedelijke sfeer zonder uitbundige après-ski
Ja, ouderschap blijft gedoe, ook in de bergen. Het vraagt flexibiliteit en soms wat relativeringsvermogen. Maar hier wordt dat alles omringd door de magie van de bergen en dús is het wat mij betreft, ook met wat gedoe, absoluut de moeite waard.
Liefs,
Judith
Hieronder tref je nog wat linkjes of namen van waar wij verbleven, waar wij aten en waar leuke wandelingen en babyparken zijn.
- Op de heenreis hebben we overnacht in Hotel Vittoria, Folgaria (top!)
- Tips qua restaurants in Folgaria
- La Stua del John (1x avondeten, 1x borrel en 1x lunch, aanrader!)
- Ristorante da Giorgio (ook enorme aanrader)
- De sneeuwschoenwandeltocht, de wandeltocht naar Drago Vaia en evt langlauftochten bijvoorbeeld, kun je allemaal boeken via deze link.
- Met sleetjes omhoog (met sleeplift) en naar beneden doe je bij Fondo Piccolo. Daar is ook een leuk babypark. Ook bij Costa, Folgaria, is een leuk Babypark met springkussens en glijbanen.
- Parco Palu is een leuke plek waar kinderen kunnen spelen en met sleetjes kunnen glijden.
Sowieso kun je via deze link jouw hele vakantie in Alpe Cimbra of een andere plek in Trentino uitstippelen:




