Februari 2025 – door Cleo Zumpolle
In de voorjaarsvakantie lekker even weg met elkaar, dat was ons plan! In de normale week proberen we ook zoveel mogelijk tijd met elkaar door te brengen, maar door school en werk op kantoor plus daardoor de nodige opvang is dat op sommige dagen gereduceerd tot samen ontbijten, avondeten, een spelletje en naar bed. In het weekend gaan we wel vaak samen een ochtendje op avontuur, ergens wandelen en eindigen met chocomelk of ergens lunchen.
Maargoed, nu kijken we ernaar uit om dit wekelijkse avontuur even te verlengen en 2 nachtjes, 3 dagen met elkaar de natuur in te gaan.
Telefoon op vliegtuigstand, boekjes, spelletjes en houtbewerking spullen mee (en nog veeeel meer – zie hieronder de volledige paklijst 😉 en hop, op pad!
We waren deze dagen te gast in Cabiner cabin C2 in natuurgebied Horsterwold bij Zeewolde, maar 40 minuutjes rijden vanaf Amsterdam. Maar vanaf het moment dat we de auto uitstapten, onze rugzakken om bonden en wegliepen, waren we in een andere wereld. Samen.
Dag 1 – Een versnellinkje minderen
In de ochtend hadden we vrij veel inpakstress. 2 dagen off grid met 2 kleine kinderen vergt wat voorbereiding en boodschappen. Gelukkig waren ze zelf niet thuis maar bij opa en oma, dan gaat alles toch net wat gestroomlijnder ;). Om in alle rust te kunnen genieten van de cabin en toch op tijd te kunnen avondeten besloten we om al het eten thuis alvast te snijden en in bakjes mee te nemen, evenals de lunch en snacks voor alle dagen (wraps, fruit, noten en boterhammen) en dit bleek een gouden zet.
Om 13u kwamen we aan bij de parkeerplaats P2 (Groenewoudseweg 7, Zeewolde) en ontmoetten hier opa en oma met de kids. Die vonden het wel leuk om het huisje te bekijken dus liepen ze lekker mee. Dat scheelt, 2 kinderwagens mee voor alle spullen!
Naast de parkeerplaats begint direct de natuurspeeltuin en het kabouterpad met allerlei leuke dingen zoals muziek maken met stokken, over hout paaltjes lopen, een speelhuisje, en een hoor / voel pad. We hebben alle tijd om hier lekker te spelen want om 15u kunnen we officieel het huisje pas in en het is nog geen 2km lopen vanaf P2. We eten een zelfgemaakte bananencake en vervolgen onze weg. Het weer is geweldig, wel koud maar zon en strakblauwe lucht.
Bij aankomst in de cabin zijn de kinderen door het dolle heen. Wat is er veel te zien! Zoals wel te verwachten klimmen ze gelijk (wij houden ons hart vast) naar het bed boven en we zien 2 stralende gezichtjes over de reling komen.
Opa en oma zitten op de veranda in het zonnetje terwijl wij de kachel aanmaken met het hout dat al door de vorige gasten is gehakt en klaargelegd. Ook zetten we direct het eten op in de ‘Dutch oven’ stoofpan boven op de kachel, want het duurt nog wel een paar uur voordat onze stoof helemaal gaar is. Thee zetten we op met de spiritusbrander die er ook in het keukentje aanwezig is omdat het op de kachel iets te lang duurt.
Ondertussen vermaken de kinderen zich opperbest. Ze hebben een slaapzak en een zaklamp gekregen voor dit avontuur en maken zelf hun bed op samen met hun favoriete knuffel. Daarna gaan ze naar buiten, de omgeving verkennen en hout hakken met papa. Ik pak binnen de tassen uit en maak ons eigen bed (ook met slaapzakken) op.
Het huisje is opvallend compleet en luxe ingericht met kwalitatieve meubels, thee en matrassen. Omdat we echt ‘off grid’ zijn, pompen we water naar boven voor de afwas, douchen/ thee etc. Op deze locatie is dit water niet drinkbaar (enkel na verhitting) dus namen we 12 liter drinkwater mee van huis.
In alle drukte van het ‘klaar’ maken van het huisje merk ik op een gegeven moment dat ik echt even bewust en rustig om me heen mag kijken om te beseffen waar we zijn. Duidelijk zit ik nog in de ‘todo’ modus van thuis, ik voel me onrustig en heb het idee dat ik pas kan ontspannen wanneer alles netjes is, het eten af is, we genoeg water hebben gepompt en hout hebben gehakt. De kunst is hier juist om uit versnelling 4 te komen, terug te schakelen naar 2 en daar een paar dagen in te blijven. Niet enkel 4 of 0 (crashen en een serie kijken) maar juist alles rustig doen op een soort meditatieve manier en zo de tijd verdrijven. Dit vergt oefening en dit is de perfecte plek om de tijd en de taken op die manier vorm te geven. Ik richt me daarom op 1 taak tegelijkertijd en betrek hier zoveel mogelijk de kinderen bij. Hierdoor gaat het langzamer, maar is elke taak onderdeel van het kwalitatieve samenzijn waarvoor we hier juist komen.
De houtjes die achter de cabin al kleingehakt zijn opgeslagen zijn perfect zacht voor het maken van een houten lepel. Een jaar geleden heb ik een keer een cursus gedaan en nu lijkt me het uitgelezen moment om deze les eens in de praktijk te brengen. De kinderen vinden het prachtig en leggen elke houtsnipper die ik afschraap netjes bij de kachel om later te gebruiken als tondel. Ik weet niet of ik het goed doe, maar het houtje krijgt wel steeds meer een ronde / rechte vorm.
Rond 18u gaan we aan tafel. De stoofpot is opvallend smaakvol, mede door de kruiden uit de cabin en hierna spelen we onze eerste potjes pesten van de vakantie, wetende dat er nog vele zullen volgen.
Dan wordt het eindelijk donker en is het tijd voor onze avondwandeling met de zaklampen. De kinderen rennen vol enthousiasme voor ons uit het bos in. Kees wil hierna graag dat we dicht bij elkaar blijven, zo heeft hij dat geleerd bij scouting, en we houden alle vier de handen vast. We kijken naar het water en de sterren boven ons hoofd. Er is er 1 heel duidelijk aanwezig en Kees zegt: ‘hoi opa Vincent!’. Het was maar een kort rondje, want we konden opeens door de bosjes doorsteken terug naar de cabin, maar ik denk dat we deze ervaring allemaal niet snel zullen vergeten.
Bedtijd is hierna weer een avontuur op zich. Boven in de cabin vlak onder het dak, lekker in de slaapzak kruipen en met zijn vieren een boekje lezen. Zo knus en gezellig, ik stroom over van liefde voor deze 3 mannen van mij!
De kinderen slapen vrijwel direct en Joost en ik ruimen rustig (versnelling 2 – hou hem vast..!) op, zetten de overnight oats klaar en spelen nog een paar spelletjes ‘kings in the corner’ voor we ook naar bed gaan en nog wat lezen.
Heerlijk hier.
Dag 2:
3 – 4u bezig met het vuur opnieuw aan doen en hout achter de cabin halen (handig die TEVA sloffen naast de deur waarmee je ook even naar buiten kan!)
8u: allemaal wakker en in pyjama aan het ontbijt, havermout en yoghurt met noten en blauwe bessen. De koffie staat alvast op de kachel en begint lekker te ruiken terwijl de kinderen zich in eerste instantie beginnen te vervelen. Wat moeten we doen? Mogen we niet even kijken? Het is toch vakantie? Dit is saaai! We geven aan dat ze zich maar even moeten vervelen en dat er dan waarschijnlijk wel een plan bij ze opkomt. Bijvoorbeeld: naar buiten gaan, takken zoeken, blaadjes verzamelen, stenen op elkaar stapelen, naar de lucht kijken, hout verzamelen. Activiteiten te over 😉 met enige tegenzin gaan ze zich dan ‘vervelen’ en komen binnen een paar seconden al op ideeën. Kees pakt zijn teken’plank’, gaat op het hakblok zitten en begint het huisje te tekenen en Pol doet binnen hetzelfde.
Hierna krijgen ze papa zo ver om samen hout te gaan hakken en bekijk ik het geheel vanuit de grote stoel met koffie en mijn ereader.
Tegen 11u besluiten we een paar uurtjes naar buiten te gaan. Het is prachtig weer, we hebben een tas vol met proviand mee en beginnen aan een route van +- 8km die op de routekaart op de Cabiner website staat aangegeven.
Het is een geweldig pad dat langs cabin C1 (op het water!) loopt. Kees wil hier dolgraag ook een keertje heen. Er staat op de borden dat we Schotse Hooglanders en Konikpaarden tegen kunnen komen die hier begrazen. Dit maakt de wandeling al een avontuur op zich. Bij elke nieuwe bocht kijken de kinderen hiernaar uit en na een paar kilometer wordt hun aandacht beloond: een hele kudde Schotse Hooglanders! Inmiddels is de rek er helaas ook wel een beetje uit en besluiten we te gaan lunchen. Helaas is het zo koud dat de kinderen eigenlijk hun wanten niet uit willen doen en ook geen hap willen eten. Vanaf dat moment (halverwege het RONDje) is het enigzins overleven. We stappen naarstig door, kinderen willen zelf ook niet meer lopen dus worden steeds kouder. Het gejammer ‘Ik wil naar huis, ik wil naar huihuis’ en dat op repeat, begint 3 km voor het einde en houdt niet meer op tot we er bijna zijn. Dan zegt Kees: Pollie pollie we zijn dichtbij bij de cabin! Boehoehoehoe allebei.. Pff goede les, met koud weer niet zó’n lange wandeling maken of in elk geval zorgen dat er ook ergens opgewarmd kan worden onderweg.
Eenmaal weer terug is het leed gelukkig razendsnel weer vergeten en kan er weer gelachen en gespeeld worden. Lekker warm bij het kacheltje spelen we nog een paar potjes pesten en dan zijn ze weer klaar voor een potje voetbal buiten. Wat is dit toch wonderlijk, 1 dag, maar alle emoties komen voorbij.
Dag 3 – Alles op
We hebben deze nacht het vuurtje een beetje aangehouden zodat het niet té koud werd voor de kinderen en de volgende ochtend genieten we weer van alles samen doen. Iedereen weet inmiddels wel zo ongeveer wat hier allemaal gedaan kan worden en van verveling is geen sprake. Kees is dol op het pompen van water en heeft dus flink aan zijn spierballen gewerkt deze paar dagen en Pol is helemaal gek van hakken met papa. De volgende gasten hebben dus zeker geen hout tekort!
We pakken onze tassen weer in en nu willen Kees en Pol ook graag een rugzak dragen. We zijn echt een team geworden en iedereen draagt graag bij, zo voelt het. Dat is wel anders dan hoe we hier kwamen en wij alles zelf hadden voorbereid en gepakt, zo snel kan het gaan.
Al met al een bijzondere paar dagen! Veel moeite qua pakken voor een korte tijd en intensief bij vlagen, maar is het het waard? ABSOLUUT. Volgend jaar weer 🙂
Paklijst
In de Cabin liggen al veel basis zaken en onder andere heerlijke Yumeko matrassen en kussens.
Wat is er al? (disclaimer – ik weet niet of de komende jaren hier iets in verandert of dat andere cabins een andere voorraad hebben)
Wat neem je zelf mee? (zie hier ook de paklijst van Cabiner)
Verder hadden wij voor de kinderen nog het volgende mee:
Qua eten hadden we het volgende gemaakt:
Achteraf vonden we dat we extreem goed hadden gepakt qua eten, alles was op 🙂
