5-11 januari 2025 – door Cleo Zumpolle
Met de camper op wintersport? Dat kan! Zillertal Arena nodigde Judith uit voor een midweekje winters plezier in de regio met als doel te laten zien dat Gerlos meer te bieden heeft dan de bekende fijne pistes en après-ski. Zo kan je hier ook prachtige sneeuw(schoen)wandelingen maken direct vanuit het dorp, is er een 7km lange rodelbaan, worden er veel avondactiviteiten georganiseerd als een fakkelwandeling en een lichtfestival met live muziek en zijn er overal gezellige houten hutten waar je even kan stoppen voor een apfelstrudel of kaasfondue.
We maakten uiteindelijk een reis waarbij we op de heen- en terugreis in de camper sliepen en in Gerlos bij Hotel Das Gerlos. In deze blog vertel ik je er alles over!
Dag 1 – Op pad met de camper
Omdat we morgen graag enigszins op tijd aan willen komen besluiten we vandaag alvast een paar uur te rijden. Met de camper kan je op veel plekken langs de snelweg een nachtje staan dus het plan is om gewoon door te rijden tot we geen zin meer hebben en dan een goede parkeerplaats te zoeken. We genieten onderweg van een ruime hoeveelheid uiteenlopende snacks en een al klaargemaakte Green Chef maaltijd – lekker! Muziek aan en gaan – echt roadtripping!
Rond 23u komen we helaas stil te staan achter een groot ongeluk, pech maar we zijn ook erg blij dat we er zelf niet bij betrokken waren.. Na een half uurtje stilstaan rijden we door maar zijn inmiddels wel moe geworden en stoppen dan ook bij de eerste de beste parkeerplaats die helemaal niet zo verkeerd is, naast een bos. Zo fijn om dan direct je bed in te kunnen duiken!
Dag 2 – Rodelahihi
8u worden we wakker. Zonder kinderen die het bed op springen of een wekker die afgaat. De vakantie is nu echt begonnen! We maken koffie in de perculator, doen de deur open, ontbijten wat yoghurt en rijden weer door – op naar Gerlos! De reis verloopt voorspoedig en om 15u komen we al aan in het hotel. Parkeren kunnen we ernaast maar wel op een glibberig pad – Judith maakt zich enigszins zorgen om hoe we hier vrijdag weer weg gaan komen zonder 4-wheeldrive maar goed, daar kijken we dan wel weer naar.
Om 19.30u gaat de Gerlosstein Gondel (15 min rijden vanaf Gerlos) naar het Berghotel waar we zullen avondeten boven op de berg vanwaar we gaan rodelen vanavond. Genoeg tijd dus om rustig aan te komen en te proosten op de aankomende week! Wel met een 0.0 want dat rodelen is iets waar Judith niet persé naar uitkijkt; ze heeft de vorige keer dat ze dat deed iemand zijn scheenbeen zien breken en zich eigenlijk voorgenomen het nooit meer te doen. Ons motto is dan ook – rustig aan en take care in the mountains! Eenmaal in de gondel zien we families samen met hun rodels helemaal enthousiast en krijgen er steeds meer zin in. Dit zijn ook lifegoals: samen avonturen beleven wanneer de kinderen groter zijn. Pip (2) en Pol (3) zijn zo klein en lief nu maar als we dit zien kijken we er ook echt naar uit dat ze 8 of 9 zijn. Eenmaal boven rodelen we 100 meter naar het Gerlosstein Berghotel waar we bestellen waar we allebei al dagen naar uitkijken: Käsespätzle! Hoewel de schnapps meerdere keren worden aangeboden door de vrolijke host en de verleiding groot is om gezellig aan de houten bar plaats te nemen, blijven we niet lang. We hebben nog een 7km afdaling voor de boeg!
De vrouw bij de rodelverhuur zei: niet remmen en sturen met de ‘teugels’! Dit lukt ons beide helaas niet. We houden ons wel aan de tip om de voeten recht op de grond te houden bij sturen of remmen, in plaats van deze vooruit te steken. Dit verkleint de kans op een gebroken scheenbeen aanzienlijk dus dat is een prettig idee. Ook krijgen we naarmate we bocht na bocht nemen er steeds meer gevoel voor en gieren de hele weg van het lachen (van plezier of spanning, weet ik niet, maar either way – lachen is gezond!). De rodelbaan is verlicht maar het dal is donker en dat geeft een prachtig beeld op de lampjes van Zell am Ziller in het dal. Na een half uur afdalen komen we aan bij de verhuur en laten onze rodels weer achter. We hebben het gered! En het was (veel) leuker dan we dachten. Echt geen activiteit die je alleen kan doen met kinderen 🙂 Op naar het dorp voor een slaapmutsje en een goede nacht, morgen de piste op!
Dag 3 – Piste of toch niet?
Het heeft de hele nacht gesneeuwd en weer worden we heerlijk uit onszelf wakker. Het raam ligt vol sneeuw en het gaat buiten nog flink tekeer. We besluiten rustig te ontbijten en dat is hier geen straf: eggs benedict, bircher muesli, groenteomelet, matcha porridge, gembersap en een smoothie van de dag. Veel à la carte (hou ik van – minder voedselverspilling en versere gerechten) en een deel van het buffet. Met gemak zitten we hier toch ruim een uur en hebben daardoor ook lekker de tijd om de kaart van het gebied goed te bestuderen.
Je kan hier lange tours maken door de hele regio – van Zell am Ziller naar Königsleiten en weer terug of zelfs helemaal door tot Hochkrimml. Er zijn veel rode pistes en een paar zwarte en blauwe. Als je de tour wil doen van Zell naar Königsleiten moet je over een zwarte, de andere richting op is dat niet het geval. Ook zijn er in het gebied 14 ‘champions challenge’ locaties waar je een foto kan maken, je snelheid kan meten of je kan worden gefilmd. Hiervoor kan je je skipas registreren via de site waarna je de resultaten de ochtend na je prestatie kan terugzien.
Om 10u zijn we er klaar voor en maken ons op voor een dag in de sneeuw. Eenmaal bij de Dorfbahn gondel gaat hij net voor ons neus dicht in verband met de storm boven. We zien dit als een teken en besluiten het programma om te gooien met morgen. Dit betekent een winterwandeling naar de Wimmertalm!
We willen eigenlijk de skibus pakken die de hele dag gratis door de regio rijdt tussen de verschillende dorpen en gondels zodat die ons zou kunnen brengen naar het beginpunt ‘Gerlos-Gmünd eingang Wimmertal’ maar missen die op een paar minuten (we beginnen enigszins te denken dat het vandaag niet onze dag is). We besluiten daarom de wandeling maar gewoon vanuit Gerlos te beginnen. Al gauw hebben we het idee dat het juist allemaal zo had moeten zijn want de wandeling is meteen al adembenemend mooi. De sneeuw ligt dik op alle takken en we lopen op een knisperend pad van versheid.
Het is gestopt met sneeuwen, er is geen wind en het is niet heel koud. We genieten volop! Halverwege lopen we langs een activiteitenpark waar je zeker in de zomer van alles kan doen als ziplinen, mountainbiken en een romantische foto maken bij de waterval. We lopen door en komen uiteindelijk op het pad dat leidt naar de hut. We krijgen al best trek, het is inmiddels 14u dus kijken uit naar de lunch in de hut! We slaan ons voor de kop dat we de tas met snacks niet hebben meegenomen, les 1 in de bergen in combinatie met hiken: neem altijd je essentials mee! Je weet nooit wat er zal gebeuren en je wandeling bijvoorbeeld opeens langer duurt dan verwacht of het weer omslaat.
Hoe langer we het pad volgen, hoe minder zeker we er van zijn dat er een hut open zal zijn aan het eind. Er is slechts 1 spoor van sneeuwschoen wandelaars, de sneeuw is diep en we komen verder niemand tegen. Waar zal de hut zijn gasten vandaag vandaan krijgen? Om 14.45u wordt ons vermoeden helaas bevestigd, de hut is gesloten. Scheisse! Hier balen we flink van, hadden zo’n zin in nouja van alles eigenlijk. Maargoed, niks aan te doen, gewoon met ferme tred weer terug richting het dal en gelukkig zijn we ook weer niet zó ver weg van de bewoonde wereld.
Na een uurtje zijn we weer beneden en zien we bij het begin van de wandelroute (die we op de heenweg niet hadden gepasseerd omdat we ergens anders het pad op kwamen) een bordje ‘Wimmertalalm – geschlossen’. Vanaf nu lacht het geluk ons weer toe! De bus komt precies op het moment dat we aankomen bij de halte en na zo lang wachten smaakt het eten naast het vuurtje bij Duaham 202 ons fenomenaal. Ze hebben zelfs Aziatisch eten (ramen) waar we het tijdens de wandeling over hebben gehad – dat vind ik het allerlekkerst wat er is. Het is 16:30u als we eindelijk eten, dus dit is eigenlijk lunch en diner gecombineerd.
Eenmaal terug in het hotel hebben we alle tijd voor een lange sessie in de wellness. Ook dat is hier zo lekker, na een dag vol activiteit even de spieren ontspannen in de sauna (open van 16-21u). ’s Avonds lopen we naar de Cin-cin (1 minuut van het hotel) en ontdekken waar Gerlos zo bekend om staat – de après-ski! Beetje vroeg, nog geen ski gezien maar we hebben het verdiend vinden we 😉 Hier ontmoeten we 4 Friese jongens waar we de rest van de reis mee zullen optrekken. Dit is een leuke plek om met een groep te zijn!
Dag 4 – Snowboarden in de zon
Vandaag eindelijk, op naar de pistes! We beginnen bij de Dorfbahn in Gerlos op een paar minuten lopen van het hotel en nemen de route naar Zell am Ziller. De sneeuw is geweldig na gister en bij de koffie met apfelstrudel bij de Wiesenalm zitten we zelfs in de zon. Dit hadden we van tevoren niet durven dromen, de voorspellingen waren niet al te goed. Zo zie je maar, in de bergen weet je nooit wat je krijgt 🙂 Snowboarden voelt weer als vanouds, een beetje als in rengalop op een paard; de ultieme vrijheid! Bij de weg terug naar Gerlos genieten we van de nieuwe luxe Teufeltalbahn, een verwarmde lift met kap die in de plaats is gekomen van de oude, ijskoude en lange 4 persoons stoeltjeslift.
Bij de Umbrellabar lunchen we laat en moeten haasten om de laatste lift terug naar Gerlos te pakken, die gaat om 16u. De meeste liften in het gebied gaan tot 16u en dan is om 16.30 de laatste piste check. Waar je rond die tijd wel nog terecht kan (tot 17u) is Seppi’s, een bar op de piste waar DJ’s zorgen voor de juiste après-ski sfeer. Wij zijn fan! Hierna wel nog even naar beneden snowboarden, dit is nog best een lange piste en in de schemer ook een flinke uitdaging. Gelukkig eindigt die bij het hotel dus kunnen we direct door de wellness in!
Vanavond is de fakkelwandeling in Krimml om 20.30u. Deze missen we helaas want we wachten in het typisch Oostenrijkse restaurant Jagerstueberl langer dan een uur op een tafeltje. Goed dus om hier voortaan te reserveren! Uiteindelijk fonduen we hier maar aan de bar maar vinden het eten slechts so-so. De echte reden waarom je hier wil eten wordt ons duidelijk rond 21u; je blijft energiek hier, zelfs na een uitgebreid Oostenrijks maal, want daar zorgt de livemuziek wel voor! Zorg dat je een tafeltje krijgt in het middelste deel van het restaurant als je hiervan wil genieten, dan zit je midden in de sfeer.
Dag 5 – Sneeuwschoenwandelen in het Schönachtal
Vandaag huren we bij Huber Intersport 2 sneeuwschoenen met stokken en lopen vanaf hier naar het Schönachtal. Dit is precies de andere kant op als we op dag 2 deden. Ook deze kant op ben je direct in de bossen en loopt het pad omhoog langs een riviertje. Het uitzicht met de zon door de bomen is magisch! Na 25 minuten over een goed begaanbaar pad (waar we ook veel families met honden en kinderwagens tegenkomen) komen we aan bij de Jörgleralm waar we onze sneeuwschoenen onderbinden. Vanaf hier kan je allerlei routes lopen en het is heerlijk om door de diepe sneeuw te ploegen. Ook lopen we langs veel langlaufroutes die goed gebruikt worden. Volgende keer binden we die skies weer onder!
Bij terugkomst besluiten we nog een extra middagje de piste op te gaan, het weer is weer top en met deze sneeuw is snowboarden natuurlijk geweldig. Lunchen doen we met kaiserschmarrn en curry (voor ieder wat wils 😉 bij Seppi’s met wat fijne deuntjes op de achtergrond en hoewel we hier heerlijk zitten, wederom in de zon, willen we eigenlijk gewoon zo snel mogelijk weer het snowboard onderbinden en vliegend die pistes af. Dus dat doen we maar! Deze keer richting Königsleiten en eindigend bij de Almbar waar je kan ‘nagelen’ (zoek dat maar op) en heerlijk zit in een strandstoel.
Na een heerlijk zonnige dag begint het rond 18u weer te sneeuwen waardoor we het avondprogramma helaas moeten annuleren. Eigenlijk zouden we naar Zell am Ziller gaan, hier is een lichtfestival genaamd ‘Herzleuchten’ in de winter en elke donderdag is het highlight avond met onder andere livemuziek en een lasershow. Heel jammer, we keken er naar uit! Maar na zo’n drukke dag in de sneeuw in het donker in een 2 wheel drive camper door de haarspeldbochten te rijden leek ons niet zo’n best plan. Gelukkig stelt de wellness nooit teleur en hebben we een gezellige laatste avond in de Cin-cin.
Dag 6 – Laatste pistes
Hochkrimml staat vandaag op de planning en wat zijn we blij dat we hier nog heen zijn geweest! Hier is piste 76 en piste 76 is mijn lievelingspiste. Had er nog nooit 1 gedefinieerd maar bij deze: ik hou van piste 76.
Aangezien dit het buitenste deel van het gebied is, is er hier geen ‘doorgaand verkeer’. Dit zorgt voor pistes die (in elk geval na de sneeuw van vannacht) lijken alsof je off piste bent. Prachtig diepe tiefschnee en heerlijk rustige afdalingen. Naarmate we meer terugkomen in het centrum van het gebied worden de pistes ook iets ijziger en drukker. Lunchen doen we weer bij de Umbrellabar en voor mij is dit het eindpunt. 200 meter hiervoor verrek ik een spier in mijn rug en dit markeert het einde van mijn snowboard avontuur. Gelukkig is het de laatste dag en gaat de bus naar ons hotel vanaf de Umbrellabar, geen banaan nodig dus 🙂 Judith kan nog even door op deze wederom volledig zonnige middag en om 18u zitten we weer in de camper richting Nederland.
We zijn inmiddels weer thuis en kijken terug op een geweldige week. Gerlos stelt niet teleur! De regio biedt zoveel voor eigenlijk alle doelgroepen. Met (of zonder) kinderen kan je hier prachtig wandelen, rodelen en ook snowtuben (al hebben we dat niet geprobeerd) en je kan je dagen vermaken in het uitgebreide skigebied. Uiteraard is dit ook dé plek voor goede après-ski al brachten wij de gemiddelde leeftijd in de Cin-cin wel flink omhoog 😉 Qua skigebied zouden we dit vooral aanraden aan mensen die al enigszins ervaren zijn. Voor beginners zijn de lange, uitgestrekte brede pistes in de Dolomieten weer geschikter.
Ook naar Zillertal Arena? Check Winterurlaub im größten Skigebiet des Zillertals | Zillertal ARENA voor meer informatie!
