In volledige stilte wandelen we op sneeuwschoenen door een wit landschap met weidse valleien en bergen aan weerskanten. Over meren, door bossen, langs Sami dorpen en continu langs de route aangegeven door grote rode kruisen. De stilte zoals we die hier ervaren is nieuw. Nergens horen we een auto, boot, vliegtuig of stem. Het enige is het regelmatig knisperen van de sneeuw onder ons, totdat we stilstaan en ook dat er niet meer is. We proberen onhoorbaar te ademen en ervaren een totale rust.
Travelbase heeft een nieuwe trail toegevoegd aan hun assortiment en wij mogen hem beleven! In deze blog vertel ik je er alles over.
Meegaan met The Kings Trail betekent 5 dagen hiken in de winter over de Kungsleden. De Kungsleden is de langste en bekendste trail van Zweden, loopt van Abisko tot Hemavan en telt in totaal 460 kilometer. Wij lopen het meest noordelijke stuk van Abisko naar Singi, totaal 76 kilometer van waar we op sneeuwscooter transport gaan naar Kebnekaise. Uiteindelijk wandelen we vanaf daar met een klein groepje het laatste stuk van 19 km naar Nikkaluokta ipv met de sneeuwscooter te gaan.
Van tevoren zijn we druk bezig met alles bijeen zoeken van de paklijst. Van dikke muts tot balaclava, van ruime wandelschoenen tot skibroek, donsjas, hardshell, wollen laagjes en uiteraard genoeg snacks voor onderweg. Alles uiteindelijk samen in de 70L duffel (ik) en 70L backpack (Judith). Het is belangrijk om licht te pakken en zo niet te veel mee te hoeven trekken tijdens de trail, dus we zijn erg kritisch op wat er allemaal uiteindelijk in de tas belandt. We volgen het webinar van Travelbase een paar maanden van tevoren en leren daar veel over de paklijst en de trail. Dit geeft over veel zaken duidelijkheid en dat helpt bij het pakken. Ook krijgen we hierdoor nóg meer zin in de reis!
Het lijkt goed weer te worden dus we passen daar onze paklijst ook iets op aan. Zo zal bij ons water in een ‘normale’ fles niet bevriezen en zonnebrand op niet-waterbasis ook niet. Na enige twijfel nemen we toch onze skibroek mee ipv hardshell wandelbroek. Dit was een prima keuze, al had de hardshell ook voorzien aangezien het relatief niet zo koud was (laagste temperatuur was -18 in de vroege ochtend). Zie onderaan de blog wat we precies allemaal mee hadden en wat we hebben gemist!
Dag 1 – Vroeg uit de veren
Lapland is dan wel relatief dichtbij voor zo’n uitgestrekt natuurgebied, toch is de reis vrij lang ;). De wekker gaat om 3u en om 4u zien we elkaar op Schiphol. 6.10 vliegen we naar Kittilä in Finland waar we bij de bagageband de rest van de groep ontmoeten. We zijn met een groep van 15 Nederlanders en Belgen en de gezamenlijke kleine oogjes in combinatie met enorme zin in deze reis schept meteen een band. Na nog een lange busreis komen we om 17u uiteindelijk aan op de eindbestemming: Abisko tourist station.
Hier halen we allereerst de sneeuwschoenen, ski’s en stokken op voor de rental dicht gaat. Judith en ik twijfelen nog even over de ski’s maar besluiten uiteindelijk toch voor sneeuwschoenen te gaan. Een keuze waar we later in de week meermaals heeel blij mee zijn. Anderen waren weer erg blij met hun ski’s dus het is echt een persoonlijke keuze die we wel moeilijk vonden om te maken omdat je van tevoren niet zo goed kan inschatten wat het beste bij je past.
Verschil ski’s en sneeuwschoenen
Oorspronkelijk bewoog de Sami bevolking zich voort op ski’s. Dit is (als je goed doorhebt hoe het werkt) de snelste manier om door het landschap te bewegen. Het zijn andere ski’s dan op wintersport. Je loopt er op met een soort ‘sloffende’ manier en onder de ski’s zitten ‘skins’ die ervoor zorgen dat je makkelijk de berg op kan lopen zonder dat je wegglijdt. De berg af vergt nog wel wat techniek maar als je die onder de knie hebt kan je redelijk goed glijden en ga je sneller dan met sneeuwschoenen. Vallen ligt op de loer als je niet goed diepte kan zien bij bewolking of als er opeens een heuveltje voor je opdoemt. Je krijgt lederen huur schoenen van hoge kwaliteit bij de ski’s die comfortabel zitten maar bij velen toch enigszins pijnlijk zaten bij de teen op een gegeven moment. De schoenen klik je in de ski’s. Sneeuwschoenen zijn makkelijk aan te trekken over je eigen schoenen en geven je enkel een wat groter oppervlak zodat je niet wegzakt in de sneeuw. Je maakt een normale wandelbeweging hoewel je je benen wel iets hoger op moet tillen en je voeten iets verder uit elkaar moet plaatsen. Je bent flexibeler met sneeuwschoenen als je even wat uit de pulka wil pakken of een foto wil maken maar je kan natuurlijk niet de berg af glijden zoals met ski’s :). Uiteindelijk hadden we het idee dat degenen met sneeuwschoenen toch iets sneller waren over het algemeen omdat het afdalen op uitdagende stukken makkelijker ging. Je hebt meer grip en valt niet zo makkelijk als met ski’s. Wij vonden het zelf ook fijn om op onze eigen ingelopen bergschoenen te kunnen lopen. Naast dat dit ons blaren scheelde hoefden we deze ook niet mee te trekken op de pulka wat de skiërs natuurlijk wel moesten doen.
Groene vlammen in de hemel
Om 19u zou de briefing zijn, maar die stellen we even uit. Er is NOORDERLICHT te zien! Het licht is fel en verandert continu van vorm en intensiteit. Met de besneeuwde bomen erbij is het een magisch plaatje. Wauw, wat een begin van de reis!
Helemaal verkleumd (want oeps nog geen thermokleding aan) gaan we weer naar binnen en eten we een bijzonder lekkere halloumi burger met zijn allen. Hierna doen we enkel nog een klein voorstelrondje in de bibliotheek van het centrum voordat we eindelijk richting onze vierpersoons dorm kunnen en daar binnen 1 tel in slaap vallen (met nog steeds het Noorderlicht boven onze hoofden).
Dag 1 – Abisko naar Abiskojaure
14km – 147m stijgen – 47m dalen
Vertrek 10.30, aankomst 17u
+1°C, stralende zon
6u gaat de wekker vandaag want we krijgen nog een uitgebreide briefing en het ontbijt, laatste warme douche, bepalen welke bagage we meegeven in het busje naar het eindstation, vullen van de thermosflessen, alle pulka’s inladen, voeten tapen, skins op de ski’s plakken, ski’s en sneeuwschoenen onderbinden en even oefenen / toch omruilen bij de rental (wij) kost toch allemaal veel tijd met een grote groep.
Briefing
Tijdens de briefing van de gidsen Sara en Milou horen we alles over de ontvangst en taken bij de hutten onderweg (water halen en hout hakken!), kledingtips (o.a.: als je nat bent van een klim, wissel dan even je shirt om voor een droge om onderkoeling te voorkomen en doe bij een stop altijd meteen je donsjas weer aan, hoe warm je het ook hebt om het warm te houden want je koelt erg snel af) en tips om blaren te voorkomen.
Blaren voorkomen
Op deze reis krijg je sneller blaren dan in Nederland. Je voeten worden nat en omdat je lang onderweg bent worden je voeten dikker en schuren ze veel langs dezelfde plekken. Je kan blaarvorming voorkomen door van tevoren je voeten elke dag met talk in de poederen om ze lekker droog te maken (hebben wij niet gedaan), je voeten dagelijks met voedende crème in te smeren om je huid sterker te maken en ter plaatse je voeten flink in te tapen met sporttape, 2 sokken over elkaar te dragen zodat de wrijving tussen deze sokken ontstaat en niet over je voet (let wel de meningen zijn hierover verdeeld) en hiertussen wandelwol te stoppen op je hielen en mogelijke andere drukplekken. Belangrijk is om bergschoenen te hebben die ⅔ of 1 hele maat groter zijn dan je normale maat omdat er dus zoveel lagen in gaan en je voeten tijdens de tocht uitzetten. Als ze te krap zijn krijg je daarnaast ook snel koude voeten.
Post aan de kerstman
Alles lukt uiteindelijk en om 10.30u maken we dan toch echt de eerste meters langs de rode kruisen van de Kungsleden! We lopen door een redelijk bebost gebied en de zon straalt. Aangezien iedereen is gekleed om -30 te kunnen trotseren worden de eerste stops al snel ingelast om jassen, wanten en vesten uit te trekken. Wie had dat gedacht, enkel in een shirtje wandelen door Lapland! Na 2 uurtjes komen we aan bij dé boom van Abisko die tevens dienst doet als brievenbus voor post aan de kerstman (echt!). Hier trekken we ons eerste adventure food open en komen er achter dat met het lauw water het veeel langer duurt dan de benoemde 8 minuten om het eten gaar en niet-meer-krakend-tussen-de-tanden te krijgen. Een goede thermosfles is dus echt onontbeerlijk 🙂
Warm welkom bij de eerste hut
Iedereen went gedurende deze dag rustig aan z’n ski’s of sneeuwschoenen en het tempo ligt gestaag steeds hoger. Bij het begin van het Abiskojaure meer (jaure betekent meer) wachten we even op elkaar en steken deze vervolgens samen over, de laatste 4 kilometer naar de eerste gelijknamige hut. Als we daar om 17u aankomen worden we verwelkomd door de 2 hosts Boe en Margaretha (en hun hond Harrie) met warme lingonberry juice, gemaakt van lokale besjes. Wij overhandigen hen vervolgens allemaal een appel, want vers fruit is het enige dat ze toch wel missen op die geïsoleerde plek.
We maken teams en beginnen meteen voor het donker wordt (rond 1730) met water halen uit het wak in het meer (met zijn vieren gearmd over het ijs schuifelen zodat we niet vallen haha) en hout hakken en een vuurtje stoken in de hut. Hierna is het tijd voor de houtgestookte sauna. Wat een genot! Hier is ook een plek om je te wassen met zowel koud als warm water dus dat is een aangename verrassing.
Hallo sterren!
In de hut is het erg knus, het is inmiddels warm en iedereen maakt een lekker maaltje klaar. Na deze eerste ‘inkom’
dag zijn we allemaal erg moe dus ook vanavond zijn we blij zodra we lekker naar bed kunnen. Maar niet voor we rond 21u weer samen het Noorderlicht bewonderen! Die danst over het hele meer en vanavond valt ook de sterrenhemel extra op, door de weinige lichtvervuiling is deze intens helder en indrukwekkend. Nu had ik wel wat meer kennis willen hebben over de verschillende sterrenbeelden, ze waren er allemaal 😉
Dag 2 – Abiskojaure naar Alesjaure
22km – 347m stijgen, 50m dalen
Vertrek 7.30, aankomst 16-17.30u
-18 tot 0°C, stralende zon
Om 5.15 gaat de wekker, we hebben een lange dag voor de boeg! Er wordt nieuw water gehaald en in de woonkamer worden direct alle pannen gevuld: iedereen moet zijn zakjes adventure food, kopjes voor koffie en thermosflessen vullen dus daar is wel wat voor nodig. Om 7 uur staan we allemaal opgesteld buiten met -18. De pulka’s worden weer ingepakt en de skins onder de ski’s geplakt. Het is in de schemering echt wel kouder dan gister in de zon dus alle laagjes zijn weer aan.
In alle rust
Een klein uurtje na vertrek zien we al een aantal sneeuwhoenen. Heel leuk is dat gids Milou helemaal weg is van dieren spotten en sporen in de sneeuw en daardoor zijn we zelf ook de hele tijd om ons heen aan het kijken in de hoop dat we een eland of rendier spotten. We zijn vertrokken in de schemering en zodra de zon opkomt boven de bergen is het licht fenomenaal. We raken niet uitgekeken, hoewel het landschap in eerste instantie ook wel als eentonig kan overkomen.
We zitten gauw lekker in een ritme en genieten van het eerste stuk stijgen dat op deze route ligt. Helaas valt er op ditzelfde stuk ook een deelneemster af. Ze voelt zich niet lekker en Sara brengt haar terug naar de hut. Vanaf daar wordt ze met sneeuwscooter weer teruggebracht naar Abisko.
De groep is hierdoor en door ieders eigen tempo deze dag een beetje verdeeld over de trail, wat het wandelen ook erg rustig maakt. Het is heerlijk om in alle stilte door het weidse landschap te lopen. Niets dan wit van sneeuw, grijs van rotsen en de baby- tot felblauwe lucht. De flikkering van de sneeuw is tot in de verte te zien en naast ons 2 is er helemaal niemand te bekennen. Af en toe passeren we een leegstaand Sami dorp met rendier omheiningen (ze zijn hier enkel in de zomer) en we zakken met elke stap dieper in de ontspanning. De valleien zijn zo lang, soms lijkt het alsof er geen einde aan een recht stuk pad komt. Toch vervelen we ons geen moment.
Euforie
Vanuit de verte zien we de hut al liggen aan de overkant van het meer ook al hebben we dat nog niet door. We volgen de GPS van Judith en die zegt dat het nog wel een stukje langer is dus we lopen rustig door. Omdat we niet te laat aan willen komen houden we de pauzes kort en leven we steeds een half uur toe naar het volgende Haribo Pretmix moment. Op zo’n dag verbranden de calorieën hard, dus die vullen we systematisch aan met Snickers, Lion, energypoederdrank, quinoa, cup a soup en af en toe een theetje. Zodra de GPS nog 3 km aangeeft, zien we ook een wegwijsbordje. Dit is een waar feest, want daar staat nog maar 1km op! Als we ons omdraaien is daar ook opeens Milou die de afgelopen 2,5 uur hardloop-skiënd achter ons aan is gekomen. Joehoe! Samen dalen we af naar de hut en kunnen daar alvast water halen (flinke uitdaging overigens, met 30 liter aan een touwtje een berg op klauteren) en houthakken, voor de rest ook komt binnendruppelen. Uiteindelijk is iedereen rond half 6 wel aangekomen.
Sommigen hebben het deze dag wel echt zwaar gehad, zeker de laatste kilometer die op en neer ging qua hoogte wat lastig is met de ski’s in combinatie met pulka. Iedereen is dan ook blij om aan te komen en in de hut te kunnen beginnen aan de borrel en zakjes adventure food.
Iets met een bijl
Judith heeft helemaal de slag te pakken met het houthakken maar op het moment dat ze er eigenlijk mee wil stoppen denkt ze: ‘ach, ik doe er nog 1’ terwijl ze staat te praten. Op dat moment gaat het fout en eindigt de bijl op haar schoen. ’s Avonds bij de briefing krijgen we ook even goed te horen dat als je moe bent, je echt moet oppassen en om hulp mag vragen als het niet meer gaat. Op deze desolate plek een bijl in je been is niet echt handig.. Gelukkig valt het mee en blijft het voor Judith bij een blauwe plek / bloeduitstorting waar ze de rest van de reis nog mee kan lopen. Op weg naar de sauna ‘s avonds roept iemand: er is weer noorderlicht! Toen was ze haar voet meteen weer vergeten ;).
Dag 3 – Alesjaure naar Tjäkta
16 km – 350m stijgen – 161m dalen
Vertrek 8.30u, aankomst 14u
-2°C, stralende zon
Na de zware dag van gisteren kon iedereen wel wat rust gebruiken, dus vandaag gaan we iets later op pad.
We beginnen de dag met een technisch stuk (wat vooral op ski’s lastig is) dus we gaan groep eerst een stukje dalen en daarna een voor een de bocht om. We stappen hierna lekker vooruit en de zonsopkomst is weer zo prachtig. De glitter landschappen maken dat je meteen weer helemaal vrolijk bent, want het is zo mooi als dat zonnetje zo in de ochtend doorbreekt. De rust die je hier ervaart, raakt tot in het diepste van elke vezel.
Met de groep op pad
We hebben onderweg mooie en open gesprekken met verschillende mensen uit de groep. In 7 dagen leer je elkaar best goed kennen. Het voelt ook eigenlijk vanaf moment één heel vertrouwd in deze samenstelling. Bijzonder om zo met elkaar 7 dagen van internet en belsignaal verstoken te zijn, je doet het echt samen ook al is iedereen verschillend.
Middagje spelen
Vandaag komen we relatief vroeg aan bij de hut en iedereen doet deze middag waar hij/zij zin in heeft. Iemand begint van de berg af te sleeën met een pulka waarna algauw anderen volgen en anderen spelen spelletjes bij de kachel. Heel ontspannen en voor het eerst geniet ik echt van de tijd in de hut en ben ik er niet enkel steeds mee bezig om zo snel mogelijk in bed te liggen. Hoewel we om 18u al wel het idee hadden dat we al konden gaan slapen, hebben we het nog tot 20u gered ;).
Dag 4 – Tjäkta naar Salka
12,5 km – 157m stijgen – 351m dalen
Vertrek 10u, aankomst 15u
0°C, stralende zon
Vandaag gaan we laat weg maar de biologische klok tikt en we zijn er alsnog vroeg bij. Lekker een plasje plegen op de compost toiletten die buiten de hut liggen. Gelukkig is de inhoud hiervan ’s ochtends nog wel bevroren dus valt het mee om hier op te gaan zitten 😉 Godzijdank ben ik gezegend met een blaas die het meestal tot de ochtend wel houdt maar dit is niet iedereen gegeven. Daarom is de sneeuw her en der geel gekleurd rondom de hut, bij sommige hutten zijn de toiletten echt een stukje lopen.
We doen rustig aan en hebben allemaal vertrouwen in deze dag. We hebben de 22-er en het meeste stijgen al achter de rug dus dan kunnen we 12,5 makkelijk aan!
Het hoogste punt
Na toch nog een flinke klim stoppen voor een snicker en een theetje bij het hoogste punt van de Kungsleden en de nacht shelter hut op de Tjäktja pas (1.150m). Judith ontmoet hier 2 mannen die die nacht daar sliepen en ’s ochtends een ontbijtje geserveerd hadden gekregen van de STF (Swedish Tourist Association) mountain rescue. Vanaf hier zal het enkel afdalen zijn voor ons en meteen komen we op een plek met een prachtig uitzicht. Er staat een bordje met ‘mediteraplats’ er op maar wij zijn te druk met rondkijken en foto’s maken dus van mediteren komt niet veel terecht.
Hierna dalen we verder af de vallei in en dit uitzicht blijft onbeschrijfelijk. Met elke stap voel je hoe bijzonder deze wandeling is, alleen op de wereld met onze groep.
Eenmaal beneden doen we een wedstrijdje met de zon. Die zit achter de berg en we willen pauze houden maar steeds glijdt hij voor ons weg en blijven wij in de schaduw. We rennen zowat en eindelijk hebben we nog 10 minuutjes om in zijn warme stralen een noodle soepje te verorberen, yes!
Workshops in de hut
We komen door de lange fotosessie en vele pauzes wat later dan gisteren aan in de hut en na alle taken volbracht te hebben en een half spelletje geven Milou en Sara workshops over diersporen, vuur maken en kaartlezen met kompas. Nog even lekker opfrissen in de sauna, een volgende adventure food als avondmaal en we gaan moe maar helemaal voldaan slapen.
Dag 5 – Salka naar Singi + sneeuwscooter naar Kebnekaise
12 km – 53m stijgen – 157m dalen
Vertrek 8.30u, aankomst 12u
-1°C, bewolkt
De laatste wandeldag! Net wat minder weer dan de vorige dagen maar het was ook leuk om hier een beetje afwisseling in te hebben dus genieten we ook met volle teugen van deze dag. Om 15u vertrekt ons sneeuwscooter transport dus we moeten op tijd zijn. Nou, dat is geen probleem. Inmiddels zijn we allemaal experts in efficiënte stops maken van 2 minuten, even gauw een snackje en theetje er in en door. Dan koel je niet te veel af en hoef je ook niet steeds laagjes aan en uit te trekken. De ochtend vliegt voorbij en voor we het weten zien we de Singi hut al liggen. Terwijl we deze laatste meters lopen beseffen we ook meteen dat dit het einde is van de bubbel, helemaal van de wereld en over een paar uur zijn we ook weer online. Lunchen doen we in de hut en als de sneeuwscooters er zijn maken we lange treintjes en geven zo al het materiaal door van de verzamelplaats tot de scooters en met 10 minuten zijn we helemaal klaar voor vertrek.
Achter de sneeuwscooters hangen een soort achtbaan bankjes en zo voelt het af en toe ook wel, zeker als de chauffeur een beetje gas geeft in de bocht haha. Iedereen is dik ingepakt met alle denkbare laagjes aan, het is flink koud, zo stilzitten in de wind. Het is weer een hele andere beleving, zo op snelheid door het landschap, maar voordat we ons kunnen bedenken dat dit ook leuk is om mee te maken komt als klap op de vuurpijl ook nog een eland in ons vizier! Al wegzakkend in de sneeuw loopt hij langs de berg, wat een afsluiter… nu is de reis echt helemaal compleet!
Kebnekaise is weer net als Abisko een ‘mountain station’ en is uitgerust met douches en een restaurant. Die douche.. was zo lekker! ’s Avonds zitten we dan ook met een heel nieuw gezelschap aan het diner 😉
Ook heel fijn was het om het thuisfront weer even te spreken en te horen dat alles goed is met de kindjes. Hoe heerlijk het ook is om even offline te zijn, het is ook een uitdaging om niets te weten. Goede oefening in loslaten!
Dag 6 – Kebnekaise naar Nikkaluokta
19 km
Vertrek 9.10u, aankomst 15u
-1°C, bewolkt
Gisteren had je het ons niet moeten vragen, toen wilden we alleen maar naar bed. Maar na een goede nachtrust ziet de wereld er weer heel anders uit en we hebben opeens zin om naar Nikkaluokta te lopen in plaats van de sneeuwscooter te nemen. Gelukkig zijn er nog 3 anderen die hier hetzelfde over denken dus samen gaan we op pad. Toch nog wat laatste kilometers door de sneeuw!
De rest gaat een dagje relaxen en veel eten (want de bodemloze put is aardig leeg na zoveel inspanning) en aan het einde van de middag zien we elkaar weer bij Nikkaluokta.
Hier genieten we van een laatste sauna en avondmaal samen alvorens we de afsluiting hebben met mooie woorden van de gidsen.
En dan.. Op naar huis met een duffel vol nieuwe herinneringen! Dit was een onvergetelijke week en ik hoop dat we allemaal de ultieme rust die we hier ervaren hebben ook thuis af en toe mogen voelen.
Wil je ook een keer mee? Boek hier je reis met Travelbase!
Wat hadden we allemaal mee? (pp)
Duffel 70L (had beter 80/90 kunnen zijn)
Daarin 4 lichtgewicht waterdichte zakken: 35L voor kleding, 20L voor voedsel, 13L voor overigen, 2L voor toiletspullen
Dagrugzak 22 liter
Donsjas 800 cuin
Hardshell
Enkelhoge waterdichte bergschoenen, 2/3e maat groter dan onze normale maat
35L kleding:
Warme muts
Buff
Balaclava wol lichtgewicht
Dikke wanten
Handschoen liners
1 technisch fleecevest voor onderweg
1 warm vest voor in de hutten
2 spaghettiband truitjes wol (1 voor overdag, 1 voor s’nachts)
3 shirts met lange mouwen wol (1 voor overdag, 1 als backup, 1 voor in de hut)
14 onderbroeken (Judith had Snuggs mee)
2 sportbh (1 wollen voor overdag, 1 voor in de hut)
2 liner sokken wol
3 dikke sokken wol (1 voor in de hut)
3 lange onderbroeken wol (leggings: 1 voor 5 dagen hiken, 1 voor in de hut, 1 wijdere als pyama)
Skibroek
Sloffen voor in de hut
Sandalen lichtgewicht (geen teenslippers zodat je er met sokken in kan) voor in de sauna’s
Bikini voor de sauna (niet gebruikt)
13L overigen:
Kussensloop
Liner
Handdoek microvezel maat L
Hoofdlamp (rood licht) + extra batterijen
Sterke powerbank
E-reader met oplaadkabel
Telefoon met oplaadkabel
Oplaadkabel fitbit
Warmtepads handen en voeten 4x
Sporttape
Blarenpleisters
Wandelwol
Goggle
Zonnebril categorie 3
Pinpas
Ziekteverzekering Pas
€100 voor noodgevallen
2L toiletspullen
Tandenborstel/tandpasta
Shea butter
Haarborstel
Zonnebrand (niet op waterbasis)
Zeepblokje bio afbreekbaar
Shampoo Bar bio afbreekbaar
Conditioner Bar bio afbreekbaar
20L voedsel
2 liter hersluitbare plastic zakjes
1 met 500gr havermout en eiwitpoeder
1 met 600 gr ‘trail mix’: noten, rozijnen/cranberrys en M&Ms
1 met 300gr gemalen koffie
1 met theezakjes en 2 zakjes melkpoeder ‘Elk’
Herbruikbare koffiefilter
Blok Old Amsterdam kaas
2 blikjes sardientjes
Crackers in een hersluitbaar bakje
Gedroogde mango
quinoa tricolore
1 winterpeen
1 courgette
nasi/bami mix
Gebrande uitjes
2 repen chocola
3 pakjes noodles
3 cup a soup3x Adventure Food ontbijt
3x Adventure Food lunch
4x Adventure Food avondeten
20 repen snickers / lion / twix
5 Oat protein cookies
3 zakjes energie poeder voor in water overdag
3 x Energie gum ‘bloks’
2 zakken snoep
Groot stuk gember
Dagrugzak
1 Thermosfles 1 liter met gemberthee
1 Thermosfles 0.75 liter met heet water voor de noodles/adventure food
1 fles 0,55 liter met energiepoeder water
Lange ‘spork’
Mok
Lunch, snoep en snacks voor die dag
Paspoort
Vuilniszakje hersluitbaar
Toiletrol
Wandelwol
In het vliegtuig namen we de dagrugzak mee voor onderweg met daarin de belangrijkste items als wanten/skibroek/wollen lagen zodat we die wel bij ons hadden mocht de tas niet aankomen. Gelukkig kwamen de onze allebei gewoon de band op :).
En wat misten we?
Hoewel we echt blij waren met hoe we gepakt hadden, hebben we wel een aantal items gemist en bij het pulka trekken maakt een paar kilo extra echt niet veel uit dus iets meer erbij had makkelijk gekund.
Rode wijn, dat was in de winkeltjes niet te krijgen, in Zweden sowieso erg duur en na een dag wandelen vonden we wel dat we een glaasje verdienden. Deze hadden we mee kunnen nemen in een lichtgewicht fles of in zo’n wijnzak.
Zonnebrand lippenstift
Pannenkoekenmix voor ontbijt – hoef je alleen maar water bij te doen, hoe leuk!
Diele pastilles
Spelletje als Qwixx (had gelukkig iemand mee dus niet echt gemist maar wel top voor de paklijst volgende keer)
Chips, gezouten pinda’s ed. Wanneer je vroeg in de hut aankomt is het zo fijn om lekker met elkaar een spelletje te spelen en een borrel te drinken/eten. Sommigen hadden zakjes chips mee en daar hebben we ZO van genoten!
Extra blok kaas – om dezelfde reden. De Old Amsterdam smaakte iedereen GEWELDIG dus een tweede blok was helemaal top geweest
De eerste avond kookten we de quinoa met courgette en wortel (werd echt 2 kilo bij elkaar haha) en het bakje van de crackers deed vervolgens goed dienst als bewaarbakje zodat we de restanten de volgende dagen nog als lunch konden eten. We waren hier erg blij mee uiteindelijk omdat het fijn is om op de trail veel en gezond te eten en hoewel adventure food heel handig en licht is, kan een beetje variatie en verse groente geen kwaad. Er was ook iemand mee die al haar maaltijden gevriesdroogd had en pannenkoeken voor ontbijt bakte. Daar waren we af en toe wel een beetje jaloers op 😉
Bij een aantal hutten (eigenlijk allemaal behalve Tjäktja) kon je bij een winkeltje ook nog wel dingen kopen. Vrij duur uiteraard maar soms kochten we een biertje ’s ochtends (à €6) zodat die bij aankomst bij de volgende hut alvast lekker was afgekoeld 😉
